1 iskra.
Kilka lat temu (
jak ten czas płynie...) kręciłem się rowerem po okolicy domu w którym czasem bywałem. Przystanąłem na chwilę koło kapliczki i z ciekawością odczytałem napis na kamiennej płycie...Hmmm ciekawe...A gdyby tak...2.iskra.
W drodze rodzinnych roszad majątkowych stałem się posiadaczem niewielkiego motocykla, którym syn uczył się jeździć w lekkim offie. Raz przyjechał z lekko zgiętą kierownicą. Więc aby trochę zbastował wymyśliłem remont silnika. Remont się "nie udał" i trzeba było motor postawić u zaprzyjaźnionego
mechanika. I tak sobie stał tam dłuższą chwilę 
W sumie mi się nie spieszyło, syn przesiadł się na auto i przy okazji się nie połamał 
Ale nadeszła chwila, że trzeba było motor przerejestrować a do tego niezbędny jest przegląd. W urzędzie odprawili mnie z kwitkiem, więc wpadłem w lekką panikę. Telefon do zaprzyjażnionego mechanika i po dwóch tygodniach sprowadziłem motor do garażu. Przy okazji zaprzyjaźniony mechanik odpowiednio dobrał dysze paliwowe w nowym gaźniku. 
Dostałem też zalecenie aby gdzieś dalej się przejechać aby sprawdzić czy tłok nie puchnie:)Przegląd zrobiony, papiery w urzędzie wyprostowane i postawiłem go pod ścianę w garażu choć patrzyłem na niego z chęcią
3 iskra.
We wtorek biorę czternastoletniego siostrzeńca na kajaki nad Drawę. Bierzemy kajak, dwa wiosła i rano przy niezbyt dobrej pogodzie zaczynamy spływ z Drawna do Bogdanki. 6h po dość wymagającej rzeczce. Dla młodego to pierwszy raz i trochę się obawiałem o tego dzieciaka wychowywanego pod spódnicą...
Kilka razy go upominam, tłumaczę i jak mantrę powtarzam: "Patrz gdzie chcesz płynąć". Wyjaśniam że podobne zasady obowiazują na motocyklu ( młody jest w trakcie robienia prawka na mofa, czyli motorower do 25 km/h).
Po jakieś dwóch godzinach z tym matołkiem lekko się poddaję i siedząc z tyłu kajaka tylko w trudniejszych momentach mu pomagam i steruję tą balią
Na rzece włączają mi się egzystencjonalne rozkmniny. Życie jak rzeka. Gdzieś się zaczyna i kończy. Mamy wpływ na to jak przechodzimy przez życie, przez wszystkie trudności i spokojniejsze okresy. Widzimy na swojej drodze ślady po swoich poprzednikach i ich zmagania o przetrwanie. Podobnie jak w rzece na kajaku widzimy ślady wioseł na brzegu, otartych konarów drzew pod wodą. Można się zmachać chaotycznie próbując nadać kierunek kajakowi. Można też przy pomocy odrobiny inteligencji nadać kierunek wiosłami. Życie i tak się toczy. Łatwiej jest we dwójkę dobrze dobranym ludziom przejść przez trudniejsze momenty w życiu. Wspieramy się nawzajem i dążymy do jednego celu. Trudniej zaś, gdy jedno psuje pracę drugiego a niedopasowanie dwojga ludzi w kajaku powoduje wzajemne męczenie się partnerów.Siostrzeniec w tym wieku nadaje się co najwyżej pod dolny pokład galery
Męczę się z nim i wiem, że będzie mi marudził przez kilka następnych wolnych dni...Wieczorem wracamy do domu a ja pakuję do małego plecaka bieliznę na zmianę, śpiwór, kosmetyczkę, leathermana i powerbank.Nie mam zamiaru sobie popsuć wychowywaniem nie swojego dziecka ostatnich dni tak bardzo cennych dla mnie wakacji.
XL125R' 86r. koła 21"/18". 12V, 6 biegów i kopniak.
Po chwili sam już zauważam małe zaćmienie...ale jadę dalej i nawet się nie zatrzymuję. Na bocznych drogach napotykam drobne utrudnienia.
Uśmiecham się pod nosem i wiem, że szybko skończy się ten kwadrans akademicki 
musi pilnować dziecka 
